İtalya, 1990'lardan beri bir "siyasî kriz"in "dekor"u.
"temiz toplum" soruşturmaları, Savcı Di Pietro'nun "Mafia soruşturmaları", İtalyan Sosyalist Partisi'nin lideri Bettino Craxi'nin hapsedilmesi, İtalyan Sosyalizmi'nin yozlaşmışlığının, yolsuzluklara batmışlığının fark edilmesi, ama İtalyan Komünistleri'nin -başta, Cumhurbaşkanı Napolitano'nun!- "temiz toplum"a yönelik siyasî faâliyetleri, İtalyan kapitalistleri arasında "Berlusconi Akımı"nın kabûl görmesi, İtalyan Ordusu'nun "Irak Harekâtı"nda ABD ile "müttefik" olması, "siyasî uzlaşma" yönünde, İtalyan Sosyal Demokratları'nın -Romano Prodi'nin!- faâliyetleri, İtalya'nın "kriz"inin ne kadar derinlerde, ne kadar ciddî, ne kadar yaygın olduğunu gösteren bir "tarih".
İtalya, bir "Babalar Ülkesi", elbette, "Mafia" değil mesele, Vatikan Cumhuriyeti'nin Roma çevresinde olması, "Kilise Babaları"nın dünya'ya yayılmış gücü, "Mason" örgütlenmelerinin İtalya'da merkezlenmesi, İtalya'nın "İşçi Komünizmi"nin merkezi olması, İtalyan Köylüleri'nin tarihsel gücü. hepsi, İtalya'yı "Babalar Ülkesi" kılmakta.
"kriz", İtalya ile kalmamıştı!
Arnavutluk, Yunanistan, Cezayir, İspanya, "kriz"in yayıldığı bazı ülkelerdi.
İtalya, "dert"lerin biriktiği, tartışıldığı, zararlarının yayıldığı bir ülke.
İtalyan Halkı'nın nasıl bir halk olduğunu tarih yazıyor, ama, gelecekte nasıl yaşayacağını hâlâ bilmiyoruz.
SİNAN ÖNER
